St. James Flake (Kendal Mayor’s Collection)

Samuel Gawith - St James Flake

St. James Flake (Kendal Mayor’s Collection)

St. James Flake ilk içtiğimden bu yana devamlı özlediğim Virjinya-Perik harmanı olmuştur. Bu tütün Samuel Gawith’i Samuel Gawith yapan tütünlerden birisi. Bu kadar yüksek oranda perik kullanıp, periğin biberli acı tadını baskılayıp, meyvemsi komleks lezzetlerini ön plana çıkarmayı başarmak; Samuel Gawith’in tütün terkibi konusunda ne kadar yetkin bir marka olduğunun göstergesi.

Samuel Gawith’i diğer tütün markalarından ayıran iki önemli özelliği var. İlki pul(flake) tütünlerine uyguladığı baskı o kadar yüksek ve tenekedeki tütün o kadar nemli ki, başka markaların pul tütünleri kolayca elde ayrışırken, Samuel Gawith’in tütünlerini elde parçalamak ciddi bir iş haline geliyor. İkincisi ise tütünlerinin kendine özgü fermantasyonunun olması. St. James Flake için bu yüksek baskı biraz azaltılmış nemliliği ise içmek için oldukça yüksek. St. James Flake markanın diğer pul tütünlerine göre biraz daha ince kesilmiş, ufak küp parçalar haline getirilmesi ve yakması biraz daha kolay.

St. James Flake’in tenekesini açtığınızda karşınıza çıkan koyu renkli pullar tütünün yüksek oranda perik içeridiğinin habercisi. Burnunuza çalınan koku ise domates-elma-erik kokularını andıran bir sirkeyi hatırlatıyor. Bol fermante olduğundan mineral kristalleri başka tütünlerde eşine zor rastlayacağınız şekilde yoğun(Kullandığım resimden de görebilirsiniz).

St. James Flake’i içime hazırlamak için havalandırmak şart fakat fazla kurutursanız lezzetinin bir kısmını da kaybediyor dolayısıyla bir denge gözetmek gerekiyor. Yakmak ve közü söndürmemek Samuel Gawith’in diğer pul tütünlerine göre nisbeten daha kolay olsa da çoğu pipo tütününe mukayese edilince biraz müşkil. Tütünün bıraktığı kül gri, pipoda biraz nem bırakıyor, ısırma yapmıyor, ağır tempo bir içim istiyor ama bu da közü söndürmemeyi güçleştiriyor. Nikotin oranı orta yahut ortanın altında kalıyor. Lezzetinde pek değişme yok sonlara doğru perik biraz daha baskınlaşıyor derdim ama perik zaten baştan itibaren baskın. Bitime yakın çimensi tat biraz daha kendini hissetiriyor. Oda notu ise çevredeki insanlar için keyifli. İçim zamanı ise gün boyu değil, akşam kerahati ve sonrası…

St. James Flake’in lezzet demetinin analizine geçeçek olursak; yaktığınızda başta biraz şekerli bir katkı hissetsem de bu hemen kendisini geriye çekiyor ve bizim için çok kompleks bir pipo içme seansının kapısını aralıyor. Erik kurusu baskın olmak üzere kuru üzüm, koyu meyveler, arkadan kendini hissettiren virjinya tatlılığı ilk tahlil edilebilecek lezzetlerden. Bu şekerli koyu meyvelerin yanında periğin karabiber ve biberiye baharatlılığı, hafif çimensi notalar, aranınca bulunacak çikolata lezzeti ve mineralleşmeden kaynaklanan tuzluluk… Bu müthiş kompleks lezzet demetinin bizim mutfağımızdaki yemek karşılığı sanırım mutancanadır. Dünyadaki başka mutfaklarda St. James Flake terkibindeki lezzet demetini andıran başka bir yemek olduğunu zannetmiyorum. Meraklısı için mutancana Emirgan Korosu’ndaki Sarı Köşk’de yapılıyordu lakin artık yapılmıyor sanırım. Terkibin bâdettaâmı (ağızda bıraktığı tadı – aftertaste) ise ayrı bir mutluluk sebebi, baharatlı, tatlı ve ekşi bir lezzet uzun süre damaktaki yerini koruyor.

Gelelim bu tütün neden benim favori virjinya-perik sentezim olduğuna. İçtiğim çoğu virjinya-perik karışımındaki perik miktarı ya eser miktarda tutuluyor ve virjinya çok ön plana geçiyor(Blend 71-Long Golden Flake , Orlik Golden Slices, Solani 633: Virginia Flake With Perique) yahut perik acı olduğu için tütünün acılaşmasına izin veriliyor (Rattray – Old Gowrie, Rattray – Hal O’ Wynd, Escudo Navy De Luxe, …).  St. James Flake’de ise durum farklı. Hemen hemen virjinya-perik terkiplerinin hepsinden yüksek oranda perik içerdiği için harmanın çok acı olması beklenirken Samuel Gawith bilgeliğini konuşturup bu acılığın büyük kısmını yok etmiş yahut baskılamış.

Uzun lafın kısası, St. James Flake benim favori virjinya-perik harmanım ve her tecrübeli pipodaşıma gönül rahatlığı ile tavsiye ederim. Pipo içmeyip bu tütünü kıtır kıtır yiyen arkadaşlarım bile var… Yanına eşlik edecek kahveyi ise hala bulabilmiş değilim. En son ismine aldanıp bal ile işlenmiş olduğunu zannettiğim Etiyopya guji suke quto honey process ile denedim mutancanaya benzetmek için; maatteessüf bal ile işleme kavramının gerçek bal ile alakası yokmuş. Kahvedeki limonsu ekşilik ise fazla baskın rol oynadı ve kahve bu güzel tütün mozaiğine iyi bir yaver olamadı, sonuç hüsran oldu.

Paylaşmak güzeldir...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir